تاریخ انتشار :چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۰ ساعت ۰۴:۳۰
کد مطلب : ۶۳۷
جالب است ۴
در گفتگو با آقایان؛ «سیداحمد موسوی مبلغ» رئیس خبرگزاری اطلس و «علیرضا تقوی نیا» تحلیل گر مسائل سیاسی در ایران

از سفر حکمتیار به تهران تا سفر رحیمی به کابل و دزدی جو بایدن

از سفر حکمتیار به تهران تا سفر رحیمی به کابل و دزدی جو بایدن
سید احمد موسوی مبلغ، رئیس خبرگزاری اطلس در رابطه با حضور آقای گلبدین حکمتیار در تهران گفت: سفر آقای گلبدین حکمتیار به تهران غیر طبیعی است چرا که ایشان مواضع شدیدی نسبت به ایران اظهار کرده بود و در سفر قبلی خود به ایران از استقبال تهران نسبت به خود شدیدا انتقاد و خود را به نوعی زندانی سیاسی در ایران توصیف کرده بود.
همچنین ایشان ادامه داد: با توجه به ممنوع الخروج بودن آقای اشرف غنی و آقای عبدالله عبدالله و با وجود اینکه طالبان نسبت به تعهدات خود در قبال ایران پایبند نبودند، پیش بینی می‌کنیم که اگر ایران بخواهد سیاستی در قبال افغانستان دنبال کند نقش افرادی همچون آقای حکمتیار پررنگ‌تر می‌شود. او فردی‌ست که در حکومت فعلی جایگاهی ندارد اما نیروهای مرتبط با ایشان در بدنه امارت به قدرت رسیده.اند. جزئیات این سفر محرمانه مانده است اما در جمع بندی سفر آقای حکمتیار به تهران می‌توان نتیجه گیری کرد که ممکن است بخواهند از ایشان به عنوان میانجی بین امارت طالبان و ایران استفاده کنند.

موسوی مبلغ با اشاره به کارنامه سیاه گلبدین حکمتیار در مسائل افغانستان تصریح کرد: پرداختن تهران به افرادی همچون حکمتیار محل فایده نیست و نباید او را جدی گرفت، استفاده تهران از چهره‌های سوخته افغانستان فایده‌‌ای ندارد. حضور او در تهران امتیاز نیست. حتی ممکن است سبب مشکلاتی نیز بشود.

موسوی مبلغ در رابطه با امکان به قدرت رسیدن شخصیت‌های دولت پیشین در بدنه قدرت امارت تصریح کرد: این امر ممکن است صورت پذیرد، با توجه به این که طالبان در اداره
کشور ناکام ماندند دنیا نیز به این نتیجه رسید که طالبان توانایی اداره افغانستان را ندارد پس باید ببینیم آمریکا چه موضعی در قبال افغانستان خواهد گرفت آیا آن‌ها می‌خواهند افغانستان را به سمت آشوب ببرند تا ما شاهد جزیره‌های قدرت در جای جای افغانستان باشیم. یا این که آن‌ها مایلند برای مدتی کوتاه طالبان در قدرت بماند، اگر قصد آن‌ها این باشد می‌توان نتیجه گرفت که آمریکا از افراد دولت پیشین برای پیشبرد مسائل کشور در کنار طالبان استفاده خواهند کرد.

وی همچنین افزود: فردی همچون "سلام رحیمی" در دولت پیشین نقش بسیار مهمی داشت. او پیش از آن‌که وزیر دولت اشرف غنی در امور صلح شود، رئیس دفتر رئیس جمهور و دومین فرد مهم کشور بود. او در دوره دوم ریاست جمهوری در تحویل افغانستان به طالبان نقش بسزایی داشت. نقش او بعنوان نماینده اصلی دولت دردامور صلح را فراموش نکنید. حضور اکنون او در کشور حاوی پیام‌هایی‌ست. طالب ایدئولوژیک نیست برای آن‌ها قبیله مهم است. اگر کسی از قوم خودشان حتی با سابقهٔ وابستگی به آمریکا و لیبرال بتواند به آن‌ها کمک کند برای طالب قابل قبول هستند. حتی اگر مستقیماً سلام رحیمی در بدنه قدرت طالبان نقش نداشته باشد افرادی از همین قوم از جانب او می‌توانند با لابی گری وارد بدنه قدرت امارت شوند. به نظر من او نقش تسهیل‌کننده ورود نسل جدیدی از لیبرال‌ها از غرب به حکومت طالبان است تا به طالبان در اداره کشور کمک کنند.

موسوی مبلغ در رابطه با دستور جوبایدن، رئیس جمهور آمریکا مبنی بر استفاده از پول‌های بلوکه شده افغانستان برای خسارات وارده به امریکا در ۱۱ سپتامبر افزود: جوبایدن خسارت عملی که حکومت و مردم افغانستان در آن هیچ نقشی نداشتند با افغانستان تسویه می‌کند. کسانی که عملیات ۱۱ سپتامبر را انجام دادند هیچ ارتباطی به افغانستان نداشتند هیچ کدام از آن‌ها افغانستانی و یا تبعه افغانستان نبودند این یک دزدی
آشکار است. طالبان نیز در قبال اظهارات جو بایدن واکنش جدی نشان ندادند انگار آن‌ها دلخوش به بقیه پول‌های بلوکه شده هستند تا بعد از ازاد سازی، بخشی از آن را به جیب بزنند. نصف نان بهتر از بی‌نانی ست. همانطور که طالبان در مدیریت کمک‌های بشردوستانه در افغانستان یک سویه عمل کرد ممکن است در قبال اموال بلوکه‌شده افغانستان نیز چنین امری را مرتکب شود.
موسوی مبلغ در رابطه با موضع پاکستان در قبال مصادره پول‌های بلوکه شده افغانستان توسط امریکا تصریح کرد: پاکستان طی بیست و چند سال اخیر تلاش داشته طالبان را مدیریت کند. اگر امکانات مالی و رفاه گسترده در اختیار طالبان قرار بگیرد ممکن است از مدیریت پاکستان خارج شود. اسلام آباد مایل نیست طالبان آنقدر قدرت بگیرد که از مدیریت آن‌ها خارج شوند.



«علیرضا تقوی نیا» در رابطه با حضور آقای گلبدین حکمتیار در تهران گفت: ایشان شخصیتی‌ست که در قبال مسائل افغانستان زیکزاکی عمل کرده، به طوری که موضع بعدی او مشخص نیست، گاهی از ایران دفاع و گاهی از آن انتقاد کرده، حتی سابقه دفاع از داعش را نیز در کارنامه خود دارد. او فردی به شدت جاه‌طلب و قدرت‌طلب است. جزو معدود افرادی‌ست که از ورود طالبان و تصرف کابل دفاع کرد. پس می‌توان نتیجه گرفت که او با میانجیگری به دنبال دستاوردی سیاسی‌ست تا در دستگاه قدرت و امارت جایگاهی کسب کند. اما من بعید می‌دانم موفق شود. زیرا خوش نام نیست.

این تحلیلگر مسائل سیاسی ادامه داد: در رابطه با حضور و به قدرت رسیدن شخصیت‌های دولت پیشین در بدنه قدرت امارت طالبان، گمان نمی‌کنم این اتفاق بیفتد. با سابقه‌‌ای که از حکومت طالبان در عدم تشکیل حکومت همه شمول دیده شد، بعید است که آن‌ها شخصیت‌های دولت پیشین همچون کرزای، غنی و عبدالله را که ارتباط نزدیکی با آمریکا داشتند در قدرت سهیم کنند. هیچ دولتی از افراد دولت پیشین که موجب براندازی او شده استفاده نمی‌کند، شاید افرادی
نزدیک به سران دولت قبل وارد دستگاه قدرت طالب شده و رشد کنند، اما حضور مستقیم این شخصیت‌ها دور از ذهن است.

تقوی‌نیا در رابطه با اینکه چرا تهران به دنبال افرادی همچون گلبدین حکمتیار که سابقه ناکام در تاریخ افغانستان داشته می‌رود توضیح داد: من بعید می‌دانم تهران به سراغ حکمتیار رفته باشد. موضع ایران در رابطه با گلبدین حکمتیار کاملاً واضح و مبرهن است. به عقیده من این دعوت به واسطه تلاش‌های آقای حکمتیار صورت گرفته است. تا او با واسطه‌هایی که در دو کشور ایران و افغانستان دارد بتواند با واسطه‌گری به موقعیت سیاسی و جایگاهی در امارت دست پیدا کند.

تقوی‌نیا در رابطه با صرف پول‌های بلوکه شده افغانستان جهت خسارات وارده به آمریکا در ۱۱ سپتامبر اضافه کرد: آن پول‌ها متعلق به حکومت پیشین افغانستان است که مورد تایید آمریکا بوده است. آمریکایی‌ها می‌توانستند این پول‌ها را به صورت کمک‌های بشردوستانه به افغانستان باز گردانند. هیچکدام از تروریست‌هایی که در ۱۱ سپتامبر نقش داشتند افغانستانی نبودند. تنها جرم سران افغانستان [در آن زمان که همین طالبان بودند] این بود که حاضر نشد سران القاعده را به آمریکا تحویل بدهد. این اقدام که هیچ گونه پشتوانه قانونی ندارد و تنها به خاطر قانون سال ۱۹۷۷ که اختیاراتی خاص به رئیس جمهور آمریکا داده می‌شد، صورت گرفته است. این اقدام در جهت فشار بیشتر به مردم افغانستان انجام شده تا نشان دهند اکنون که در افغانستان منافعی ندارند، اجازه نخواهند داد مردم افغانستان در رفاه باشند.

این تحلیلگر مسائل سیاسی در رابطه با روابط افغانستان با پاکستان تصریح کرد: اسلام‌آباد همیشه به دنبال آن بوده که افغانستان به پاکستان وابسته باشد. هر مولفه‌‌ای که باعث شود افغانستان از زیر سایه پاکستان خارج شود برای پاکستانی‌ها خوشایند نیست از جمله ثروت. آن‌ها مایلند همانطور که طالبان از نظر ایدئولوژیک به پاکستان وابسته است از نظر مالی نیز دست یاری به سوی پاکستان دراز کند. https://panjshirnews.com/vdcjfaemzuqet.sfu.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما